Techniki masażu – oklepywanie

Dziś przedstawię wam kolejna technikę masażu – oklepywanie. Ja osobiście bardzo lubię masować się w ten sposób, bo po takim masażu czuję się bardzo przyjemnie. Oklepywanie polega na uderzaniu w tkanki masowane, jest dość silnym bodźcem mechanicznym. Oklepujemy najczęściej dłoniową częścią paliczków lub opuszkami palców. Ważne jest by uderzanie było sprężyste, krótkie i nie wywołujące bólu, siniaków, wybroczyn.

oklepywanie

Są trzy odmiany oklepywania:

  • Oklepywanie łyżeczkowe – wykonuje się je dłoniową powierzchnią ręki z lekko zgiętymi palcami tworzącymi wraz z całą dłonią tzw. łyżeczkę

 

  • Oklepywanie miotełkowe – wykonuje się je bocznymi brzegami rozstawionych palców piątego, czwartego, trzeciego i drugiego

 

  • Oklepywanie siekące – wykonywane brzegiem łokciowym ręki, podczas uderzania palce są zwarte.

Oklepywanie choć wygląda na bardzo prostą technikę wcale takie nie jest, to tylko pozory. Bardzo ważne jest, aby w czasie uderzania kontakt ręki masażysty był jak najkrótszy z tkanką masowaną, a siła uderzenia była równomiernie rozłożona.

W oklepywaniu ruchy wykonuje się bardzo szybko (ok. 250-300 uderzeń na minutę), albo bardzo powoli (100-120 uderzeń na minutę). Prędkość zależy od miejsca stosowania masażu, grubości tkanki masowanej, zadania jakie ma spełniać masaż. Słabe oklepywanie wpływa na zwężenie naczyń krwionośnych, zwolnienie tętna, natomiast szybkie podwyższa temperaturę tkanek, obniża czucie w zakończeniach nerwowych i wywołuje skurcze mięśni wpływając na zwiększenie napięcia mięśniowego.

Oklepywanie powinno być wykonywane wzdłuż włókien mięśniowych. Oklepywanie wraz z ugniataniem to podstawowe techniki masażu w zanikach mięśniowych. Nie wskazane jest natomiast w hipertonii mięśniowej i spastycznych porażeniach.

Źródło tekstu: Podstawy masażu leczniczego, Zygmunt Prochowicz, Wyd. PZWL, 2007

I tradycyjnie na koniec mały instruktaż na filmie:

Techniki masażu – ugniatanie

Kolejną z technik masażu, o której chcę wam dziś powiedzieć jest ugniatanie. Ugniatanie polega na wykonywaniu przez masażystę ruchów unoszenia, uciskania i wyciskania tkanki masowanej. Ugniatanie najczęściej wykonuje się na mięśniach oburącz. Jeśli robimy to jedną ręką, chwytamy mięsień między kciuk, a palec wskazujący (ugniatanie szczypczykowe).

23063142621_bd7dcfe64e_o

Ugniatanie samo w sobie ma jeszcze kilka technik, są to: wałowanie, zwijanie, zruszanie. Najważniejsze w tej technice masażu jest to aby ręce miękko chwyciły tkankę między kłąb, a palce. Nie trzeba chyba dodawać, że masaż taki jednocześnie powinien być bezbolesny. Nie tylko ugniatanie ale i każda inna technika powinna być wykonywana płynnie, dłonie nie powinny się ześlizgiwać z ciała.

Ugniatanie wykonywane być powinno w tempie 40-50 ruchów na minutę. Pod wpływem ugniatania powstają podrażnienia proprioceptywne, co powoduje pobudzenie w układzie nerwowym. A efektem tego jest regeneracja niewydolnych mięśni i stymulowanie ich do procesów wymiany tlenu i dwutlenku węgla.

I jeszcze słów kilka o wałkowaniu, zwijaniu i zruszaniu.

Wałkowanie – stosujemy głównie na mięśnie osłabione, po urazach. Powinno być wykonywane delikatnie.

Zwijanie – wykonywane głównie na brzuchu, gdy mięśnie są osłabione, zwiotczałe, gdy chcemy pozbyć się tkanki tłuszczowej.

Zruszanie – stosujemy w tych miejscach gdzie trudne jest uchwycenie mięśni, np. na plecach, w okolicy kręgosłupa.

Techniki masażu – rozcieranie

333433,index_html_m9d49a03

Kolejną techniką masażu, o której chciałam wam krótko opowiedzieć jest rozcieranie. Rozcieranie polega na wykonywaniu ruchów kolisto-posuwistych po masowanej tkance. Rozcieranie powoduje powstawanie fałdy skórnej, w której następuje masowanie (rozcieranie i rozciąganie tkanek).

Rozcieranie może być głębokie albo powierzchniowe. Wykonujemy je opuszkami palców, kciukami, brzegami łokciowymi ręki i grzbietową częścią zgiętych stawów międzypaliczkowych. W tej technice bardzo ważne jest aby tkanka masowana przesuwała się, rozciągała. Rozcieranie to podstawowa technika masażu leczniczego, stosowane jest także w leczeniu dermatogennym przykurczy, bliznowatych deformacji skórnych a także zrostów pourazowych. Kierunek rozcierania określa się na podstawie anatomicznej struktury stawów, wiązadeł, ścięgien, mięśni. Podczas rozcierania musimy pamiętać o tym, by się nie spieszyć. Rozcieranie wykonuje się powoli ale krótkotrwale w jednym miejscu.

Jeśli masaż do tej pory kojarzył ci się z olejkami, balsamami do masażu, to bardzo dobrze ci się kojarzył, bo masaż najlepiej się robi gdy pod ręką mamy jakiś aromatyczny olejek czy oliwkę. Wyjątkiem jest rozcieranie. Tą techniką masujemy bez poślizgu. To ważne, bo w rozcieraniu przemieszczamy tkankę skórną w różnych kierunkach i musimy mieć nad tym kontrolę. Oliwka czy inny kosmetyk poślizgowy mógłby tylko zakłócać masaż.

Rozcieranie powinno być zawsze rozpoczęte i zakończone głaskaniem. Ponieważ masaż tą techniką ma silne działanie przeciwbólowe pamiętajmy o dużym skupieniu. Przy odpowiednim wykonaniu rozcierania można obniżyć pobudliwość układu nerwowego.

Jak powinno wyglądać rozcieranie zobaczycie na filmie:

Źródło tekstu: Podstawy masażu leczniczego, Zygmunt Prochowicz, Wyd. PZWL, 2007

Techniki masażu – głaskanie

masaz głaskanie

Dzisiejszym wpisem rozpoczynam cały cykl artykułów poświęconych masażowi, a właściwie jego technikom. Technik masażu jest kilka, warto je znać jeśli myślimy o masażu poważnie. Jeśli jesteś początkującym masażystą, albo chcesz nauczyć się masażu sam dla siebie zapraszam do zapoznania się z wszystkimi technikami.

GŁASKANIE

Pierwsza z technik, które zamierzam wam opisać polega na wykonywaniu przez masażystę ruchów posuwistych po tkance masowanej. Głaskanie wykonujemy albo dłonią albo stroną grzbietową ręki. Dłoń masująca może być ułożona na tkankach prostopadle lub poprzecznie, palce mogą być złączone lub rozstawione. Najważniejsze w technice głaskania jest to żeby cała powierzchnia masująca ręki przylegała do tkanek, a siła nacisku była równomiernie ułożona. Inną ważną kwestią, która dotyczy wszystkich technik masażu jest, by kierunek wykonywania masażu był zgodny z anatomicznym przebiegiem naczyń żylnych i chłonnych.

W technice głaskania wyróżniamy:

  • Głaskanie powierzchniowe – stosujemy w fazie początkowej masażu oraz wszędzie tam gdzie wskazany jest bodziec łagodny i uspokajający. Głaskanie wykonujemy powoli, rytmicznie. Głaskanie powierzchniowe działa uspokajająco na układ nerwowy, tonuje emocje, rozluźnia mięśnie. Głaskanie poprawia funkcję naczyń skórnych, stymuluje procesy zachodzące w podskórnej tkance łącznej.
  • Głaskanie płaskie, obejmujące – może być powierzchniowe, może być głębokie. Głaskanie płaskie polega na masażu delikatnym, głaskanie obejmujące polega na masażu z uciskiem.
  • Głaskanie głębokie – przyspiesza krążenie krwi, pobudza układ limfatyczny, zmniejsza zastoje i obrzęki. Pod wpływem głębokiego głaskania następuje wchłanianie płynów z tkanki łącznej podskórnej. Jeśli będziemy głaskać energicznie, szybko, rytmicznie to znacznie poprawimy krążenie, przekrwienie mięśni i pobudzimy czynność gruczołów potowych i łojowych w skórze.

Na filmie możecie zobaczyć jak wygląda technika głaskania i jak prawidłowo należy ją wykonać:

Źródło tekstu: Podstawy masażu leczniczego, Zygmunt Prochowicz, Wyd. PZWL, 2007